Położenie

Bieszczady i Beskid Niski zajmują południowo-wschodni kraniec Polski, na pograniczu ze Słowacją i Ukrainą. Stanowią one część wielkiego łuku Karpat ciągnącego się na przestrzeni 1300 km, od Słowacji po Rumunię. Pod względem administracyjnym w większości obszar ten leży na terenie województwa Podkarpackiego.

Beskid Niski ciągnie się od Przełęczy Tylickiej na zachodzie po Przełęcz Łupkowską na wschodzie. Charakteryzują go niewysokie szczyty, łagodne stoki, niskie i łatwo dostępne przełęcze oraz malownicze przełomy rzek. Najwyższym szczytem Beskidu Niskiego jest Lackowa 997 m.

Bieszczady ciągną się od Przełęczy Łupkowskiej zachodzie na po Przełęcz Użocką na wschodzie. Góry tworzą tu kilka podłużnych pasm, przeciętych w poprzek dopływami Sanu. Najwyższym szczytem jest Tarnica 1346 m. Cechą charakterystyczną Bieszczadów jest niski przebieg górnej granicy lasu na wysokości 1200 - 1220 m i brak regla górnego. O urodzie Bieszczadów decydują rozległe łąki wysokogórskie - połoniny, rozciągające się już od wysokości 1080 m.

Na północ od Bieszczadów i Beskidu Niskiego rozciąga się Pogórze Karpackie. Jest to teren położony od 300-600 m.